Парафія святых апосталаў Пятра і Паўла ў Старых Васілішках (Шчучынскі дэканат) адзначыла адпустовую ўрачыстасць у гонар сваіх нябесных апекуноў, на якой сабраліся шматлікія вернікі і сябры парафіі.
Важнай часткай адпустовай Імшы было развітанне з пробашчам парафіі кс. Збігневам Драгулам CSMA, які пасля 27 гадоў плённага служэння ў Беларусі вяртаецца на сваю радзіму – у Польшчу.
Ксёндз Збігнеў, вітаючы прысутных і кажучы пра інтэнцыі Імшы, адзначыў, што хоча маліцца ў трох інтэнцыях. Першая – за памерлых гэтых зямель, якіх ён назваў карэннямі супольнасці. Другая – за тых, хто сёння жыве на тэрыторыі парафіі, асабліва хворыя і іх дзеці, якіх святар назваў анёламі-ахоўнікамі сваіх бацькоў. Асобна узгадаўшы таксама дзяцей з дзіцячага сацыяльнага пансіяната ў Галавічполі і ўсіх дзяцей парафіяльнай супольнасці. Трэцяя – за зямлю, якую ксёндз Збігнеў услед за св. Фаўстынай Кавальскай назваў месцам, адкуль бярэцца ўсё і без якой няма хлеба.
Цэлебраваў літургію віцэ-канцлер курыі Гродзенскай дыяцэзіі кс. канонік Антоні Грэмза. Ён прыбыў на ўрачыстасць па адмысловай просьбе біскупа Гродзенскага Уладзіміра Гуляя з лістом падзякі, скіраваным асабіста ад ардынарыя і ад біскупа эмерыта Аляксандра Кашкевіча. Гамілію прамовіў пробашч парафіі ў Лядску кс. Павел Гедройць. Святар на аснове літургічных чытанняў узгадаў постаці апосталаў, адзначыў шматгадовы ўклад ксяндза Збігнева ў развіццё парафіяльнай супольнасці, а скончыў гамілію вершам.
Жыхары вёсак Старыя Васілішкі, Ваекоўцы, Галавічполе і іншых, а таксама аг. Карэлічы, выказалі ксяндзу Збігневу ўдзячнасць за шмат гадоў адданага служэння. Вернікі падзякавалі пробашчу за адкрытасць і прыклад сяброўства з людзьмі, добрыя пропаведзі і настаўленні, паслугу сакрамэнтамі, прысвечанае сэрца і сілы.
Ад імя генеральнага настаяцеля Кангрэгацыі святога Арханёла Міхала (міхаліты), да якой належыць ксёндз Збігнеў, да сабраных звярнуўся генеральны вікарый гэтай супольнасці кс. Кшыштаф Пасвята CSMA.
Ксёндз Збігнеў пасля слоў падзякі ў свой адрас пажадаў усім вернікам хацець пакінуць па сабе больш, чым камень на магіле, і трымацца Бога. Таксама ён выразіў мясцовым жыхарам удзячнасць за клопат і за тое, што некалі навучылі яго “не шкадаваць часу для Бога”.
Урачыстасць скончылася працэсіяй вакол касцёла.
Прэс-служба Гродзенскай дыяцэзіі
